felicjan.jpg
Na wykresach poniżej przedstawiono wydatki pewnego państwa Europejskiego. Ekonomia to twarda nauka oparta na faktach, jak wiadomo liczby znaczą więcej niż tysiące słów a fakty mają nieodpartą wymowę.Postaram sie na kilku przykładowych wykresach powtórzyć to co oczywiste i co od lat powtarzają ekonomiści, a malkontenci ciągle wyszukają w tym dziury w całym. Nie umiem co prawda pisać jak Balcerowicz lub jakiś inny dziennikarz, ale postaram się swoimi słowami oddać te tezy które możecie znaleźć w Gazecie Wyborczej i wielu innych gazetach w których wypowiadają sie o tym temacie eksperci.

Wykresy poniżej dotyczą zakresu dat od 1960 roku kiedy to sytuacja kraju doznała lawinowego pogorszenia, a wydatki rządowe przekroczyły wszelkie możliwe, bizantyjskie granice. Na szczęście doszło do niezbędnych, choć bardzo trudnych reform. Kraj zszedł z drogi donikąd – drogi kraju opiekuńczego – a dzięki likwidacji pomocy społecznej adresowanej do oszustów, udało sie wyjść na prostą. Wykresy te pokazują działanie taniego efektywnego państwa które do roku 1978 znajdowało sie na drodze donikąd, utrzymując całkowicie niewydolne mechanizmy, ale w 1979 roku pojawił się mąż opatrznościowy, prawdziwy reformator, który doprowadził do uzdrowienia finansów, do zmniejszenia wydatków, do wzrostu gospodarczego i do przywrócenia normalności. Położył trwałe podwaliny wzrostu, dzięki czemu po rezygnacji, w roku 1990, mechanizmy państwowe działające jak świetnie naoliwiony zegarek – właściwie nie wymagały znaczących korekt czy napraw.

Poniżej wykresy ( proszę przeanalizować bez uprzedzeń, niech mówią fakty. Na dole wpisu podane są źródła – każdy może takie same wykresy wygenerować sobie sam. ). Pamiętajcie -po 1979 roku dobrze, przed – źle.

1. Wielka czwórka ( największe 4-ry wydatki na jednym wykresie):

BigFour_line.php2. Wydatki na służbę zdrowia:

HelthCare_line.php

3. wydatki na państwo opiekuńcze ( te wydatki najbardziej zracjonalizowano):

Welfare_line.php4. całkowite zadłużenie:

PublicNetDebt_line.php

5. całkowite wydatki – Total Spending – jak widać w latach 1979-1990 zanotowano wyraźny spadek:

TotalSpending_line.php

6. no i na koniec ostatnia broń każdego ekonomisty – jeśli cokolwiek sie nie zgadza, pokazuje sie wykres przeliczony przez PKB ( które przecież wylicza się z pietruszki, np. w Polskim PKB wliczane są przepływy pieniądza z prostytucji, tyle że nie bardzo wiadomo jak je mierzą… )

SpendingaspercentGDP-chart1417858789168    Na ostatnim wykresie widać wyraźnie ( dla ułatwienia zaznaczyłem lekkim rzucikiem lata o których mówimy) że przed 1979 rokiem wydatki rosły niepohamowanie w stosunku do dochodów GDP, rząd właściwie nie kontrolował karnawału rozdawnictwa, nie mając po temu dochodów (!), zaś po 79 roku, dzięki staraniom speców od dobrej ekonomii zahamowano ich wzrost.




A teraz na serio – wykresy powyżej oczywiście nie pokazują tego co stwierdzają moje opisy. Osoba która komentowałaby te wykresy w taki sposób powinna zostać chyba uznana za chorą psychicznie. Niemniej taką narrację – trudno to przecież uznać za cokolwiek innego – serwują nam lokalni miłośnicy wolnego rynku. Nie dosyć że opierają swoje tezy na własnych wyobrażeniach, to jeszcze całkowicie pomijają krytyczne głosy których przecież wszędzie pełno. Śmierć szefa rządu o którym pisze powyżej, była okazją do kilku hucznych, radosnych  imprez. To nie jest normalne – świętować śmierć demokratycznie wybranego premiera w normalnym, europejskim kraju. Kraju o wysokiej kulturze politycznej i społecznej! Te emocje nie wzięły się znikąd, a ich marginalizowanie i umniejszanie jest wyrazem charakterystycznej dla polskiej sceny dyskusji społecznej – manipulacji faktami, urabianiu jakiejś fałszywej prawdy, opartej na pobożnych życzeniach a nie na realiach. Propagandy która wypiera rzetelną dyskusję. A przecież wykresy sa prawdziwe, pokazują prawdziwe dane, ba! dane oficjalne, udostępniane przez rząd! Widać wyraźnie ze sytuacja kraju o który mowa wcale nie była ani oczywista ani prosta do opisania. Z pewnością nie mieliśmy do czynienia z budowaniem państwa które wydaje mniej pieniędzy. Zapewne wycofując sie z wielu rodzajów aktywności kojarzonych z rolą państwa opiekuńczego – budowano ich substytuty posługując się z powodów ideologicznych – prywatnym biznesem, fundacjami i organizacjami pozarządowymi. Nie jest prawdą że udało się ograniczyć wydatki państwa, lub dług. Pytanie o realną efektywność tych działań pozostaje bez odpowiedzi – z wykresów i statystyk nie sposób jej wyczytać.  Wiemy całkiem sporo o gigantycznych kosztach społecznych jakie poniesiono, w tym z powodów propagandowych doprowadzono do wybuchu wojny – a przecież mówimy tu o jednym z najbogatszych krajów na świecie, w którym bieda ma zupełnie inne odcienie niż np. w Polsce. Wpis ten powstał dlatego że czuję się wkurzony co chwilę wygłaszanymi entuzjastycznymi pochwałami postępowania kraju o którym tu napisałem. Rzekomo było to genialne ekonomicznie i społecznie zagranie. Rzekomo był to wzór dla wszystkich.  Prawda, jak zwykle nudna, wydaje sie być bardziej skomplikowana i wydaje się mieć nieco więcej niuansów, niż prostacki pogląd telewizyjnych i gazerowyborczych ekspertów w tej sprawie.

Źródła wykresów ( koniecznie proszę samemu pogrzebać w danych! ):

The Global Economy

UK Public Spending